KLAUWAMPUTATIE
Op zaterdagochtend in de weekenddienst werd ik geconfronteerd met een niet alledaagse zorgvraag.
Een koe was met 1 klauw in een spleet in de roostervloer gekomen en had haar poot gedraaid. Deze sliding levert bij voetballers vaak een voetbalknie op. Deze koe hield er een half afgescheurde hoornschoen aan over. De veehouder belde mij met het verzoek “of ik de klauw even weg kon snijden”.
Een niet alledaags verzoek, zoals ik al zei. Wat gravend in mijn geheugen bedacht ik wat er allemaal bij deze ingreep komt kijken: een sedatie, plaatselijke verdoving, een ligatuur tegen het bloeden, de amputatie met een draadzaag, het aanleggen van een verband, een blokje lijmen onder de gezonde klauw om druk op de wond te voorkomen, een klauwzak om het geheel om beschadiging van het verband te voorkomen, preventief antibiotica, pijnstilling en later nog 2 keer een verbandwissel. Eenmaal bij de patient aangekomen, zag ik dat inderdaad volledige amputatie noodzakelijk was, omdat de banden die beide klauwen bij elkaar houden, gescheurd waren. Ik maakte de veehouder duidelijk wat er allemaal bij “even afsnijden” komt kijken. Voor het ongeluk was het een gezonde koe en de koe was net 4 maanden drachtig. Naast euthanasie of afvoer naar het slachthuis was er verder geen optie. De veehouder was zeer gemotiveerd om het dier een kans te geven.
De operatie en het herstel verliepen volgens plan. De ingreep is nu anderhalve maand achter de rug. De patient maakt het goed en staat goed op de voorpoot. Het risico op herhaling blijft, zeker nu het dier nog maar 1 klauw heeft aan deze poot.
Uit de praktijk
Meer onderwerpen uit de praktijk vindt u hier